Cała prawda o psach dla alergików

Wielokrotnie można usłyszeć, nawet wśród właścicieli psów, że istnieją psy dla alergików, co więcej – niektórzy zuchwale potrafią nawet wymienić rasy tych psów, niestety, prawda jest taka, że psy dla alergików nie istnieją – dziś wytłumaczymy sobie dlaczego i skąd wziął się mit – psa dla alergika. 
 

 
Alergie na sierść zwierząt są jednymi z najczęściej występujących alergii kontaktowych – bardziej powszechne są chyba tylko alergie na pyłki traw i drzew kwitnących wiosną oraz kurz- jedne i drugie są oczywiście bardzo problematyczne. 
 
 
Żyjemy w czasach alergii 
 
Niestety to fakt, obecnie na całym świecie wzrasta liczba alergików, czynników jest wiele, w dużej mierze wpływ na alergie ma pogarszająca się jakość pożywienia (wraz ze wzrostem populacji – wzrasta popyt na żywność ale jej jakość spada) zanieczyszczenia powietrza – o czym w Polsce wiemy doskonale, gdyż każdej zimy odczuwamy to zjawisko na własnej skórze. Nasze organizmy stopniowo tracą odporność. 
 
 
 
 
Cywilizacja czyścioszków – żeby było jasne, myć się trzeba 🙂 Ale chcielibyśmy przytoczyć pewne badania naukowe z Centrum Nauki Genetycznej w Utah w USA , które potwierdzają, że ludzie w mieście są bardziej narażeni na alergie i nieodporni na walkę z chorobami, niż osoby mieszkające poza miastem.
 
 
 Tak Kochani, zbytnia sterylność jest szkodliwa dla organizmu, jest to szczególnie istotna informacja dla rodziców z dziećmi – którzy otaczając miłością swoje pociechy trzymają je pod kloszem. Nie wskazane jest również nadmierne stosowanie detergentów do czyszczenia i wszechobecność wszelkich antybakteryjnych – są one zarówno szkodliwe dla nas jak i dla środowiska. 
 
 
 
 
Alergia na sierść? 
 
Zacznijmy od obalenia mitu, że istnieje jakaś różnica między włosem a sierścią. Każdy pies ma włos – jest to taki sam wytwór naskórka jak u człowieka – różnica jest jedynie w długości życia włosa na zwierzęciu ( u psa i kota następuje okresowa wymiana szaty). Oraz obecność dwóch rodzajów włosa czyli: 
 
 
1. Włos okrywowy oraz 2. Podszerstek. 
 
Ten drugi jest bardziej problematyczny i stanowi podstawę powstania mitu o podziale psów na takie, które mają sierść i włos. 
 
KAŻDY PIES MA WŁOS, ALE NIE KAŻDY MA PODSZERSTEK. 
 
Rasy psów o podwójnej okrywie włosowej alergizują znacznie mocniej niż rasy bez podszerstka. Dlaczego tak się dzieje? 
 
 
Po pierwsze podszerstek jest gęstym, miękkim rodzajem włosa, intensywnie wypada i może unosić się niczym wspomniane wcześniej pyłki – jest nośnikiem różnych alergizujących roztoczy bytujących zarówno na włosie okrywowym i na podszerstku. 
 
Rasy psów o podwójnej ochronie stanowią większość – wynika to z ich natury – taka okrywa stanowi doskonałe zabezpieczenie przed warunkami atmosferycznymi. Podszerstek jest natłuszczony i nie przemakalny – doskonale izoluje ciało zwierzęcia przed zimnem i deszczem. 
 
Pieski ozdobne takie jak Yorki, Shih-Tzu, Maltańczyki, Lwie Pieski (Lowchen), Pudel  itp zostały pozbawione podwójnej okrywy włosowej. Ich włos jest długi i lejący się więc alergizujące roztocza nie utrzymują się na nim i nie mają się gdzie ukryć. 
 
 
 
 
Alergizująca ślina 
 
Czynnikiem wywołującym alergię jest nie tylko sierść ale również ślina. Zarówno koty jak i psy dbają o swoją higienę za pomocą swojego języka, czyszcząc i wygryzając swoje futerko rozprowadzają ślinę po swoim ciele – może więc się okazać, że alergia dotyczy śliny lub sierści (lub oczywiście jednego i drugiego). 
 
 
 
 
Czy można się odczulić? 
 
Oczywiście, alergik może podjąć leczenie, są różne metody walki z alergią w zależności od natężenia objawów. 
 
Objawami alergii zarówno na sierść jak i ślinę mogą być: 
 
1. Problemy dermatologiczne, swędzące wysypki, zaczerwienienia, plamy 
 
2. Katar, kaszel, zaczerwienienie spojówek, silne łzawienie, intensywne kichanie 
 
3. Astma, problemy z oddychaniem
 
4. Nieco rzadsze objawy to biegunki i wymioty – oznaczają bardzo silne uczulenie na alergeny 
 
 
 
Metody odczulania: 
 
W zależności od rodzaju alergii można stosować leki przeciwhistaminowe oraz przeciwzapalne wziewne. 
 
Silną astmę leczy się za sprawą leków opartych na sterydach – osoba uczulona na alergen powinna zawsze nosić przy sobie inhalator aby w momencie zetknięcia się z zagrożeniem dla zdrowia – szybko zareagować. 
 
 
Immunoterapia – jest długotrwałym procesem, polegającym na stopniowym podawaniu alergenu w formie szczepionki – taki rodzaj odczulania może trawć nawet od 3 do 5 lat i wymaga samozaparcia oraz dyscypliny w związku z regularnymi wizytami w gabinecie alergologa. Alergen może zostać podany doustnie lub podskórnie. 
 
 
W pierwszej fazie pacjent otrzymuje alergeny co 7 do 14 dni przez kilka miesięcy, następnie w celu kontynuacji leczenia podtrzymującego alergeny są podawane coraz rzadziej od 4 do 6 tygodni
 
 
Jak walczyć z alergenami w domu? 
 
Jeżeli alergia przebiega łagodnie, czasem wystarczy po prostu częściej kąpać psa/kota, regularne wyczesywanie podszerstka (najlepiej poza domem) pomoże pozbyć się nadmiernej ilości unoszącej się w pomieszczeniach sierści a tym samym wyeliminuje częściowo uczulające roztocza. 
 
Warto również częściej wietrzyć pomieszczenia w których przebywa osoba uczulona, nie zaszkodzi również przyjmowanie wapna dla alergików. 
 
Pamiętajmy, że każdy rodzaj alergii powinien nas zaalarmować, z nawet najsłabszymi objawami i podejrzeniami warto udać się do lekarza- który po postawieniu diagnozy pokieruje nas zapewne najpierw na odpowiednie testy a następnie będziemy mogli rozpocząć leczenie. 
 
 
Alergie atakują nasze organizmy niezależnie od wieku, mogą się szybko pojawić ale nie są nie uleczalne – oczywiście każdy lekarz powie, że najłatwiejszą drogą dla zapobiegania objawom alergii jest ograniczenie kontaktu z alergenem – jednak w ostatnim czasie fundacje i schroniska mają pełne ręce roboty między innymi w wyniku porzucania zwierząt ze względu na objawiającą się alergię u małego dziecka. 
 
 
 
Alergia nie jest wyrokiem – można z nią żyć, można podjąć leczenie. Leczenie może być długotrwałe, ale każdy alergik po przejściu procesu odczulania lub zastosowania odpowiednich środków jest w stanie normalnie funkcjonować i nie rezygnować z kontaktu ze zwierzętami.